Wedstrijdverslag Trajanum D1 – Eurosped Twente D2
Een winderige zaterdagnamiddag. Een herenwedstrijd die eindigde met winst voor de heren 1 tegen Wyba 2 ging vooraf aan onze wedstrijd. En toen mochten wij tegen de dames uit Twente. Die een paar bankspeelsters van dames 1 bij zich hadden. Op volle sterkte waren we, de ‘normale’ niet-spelers waren de enigen die ontbraken.
De Twentse dames 2 openden met een score die wij beantwoordden. En nog een keer en nog een keer. En toen stond het na 7 minuten 9-6, en gingen we verdedigen. Dat werkte wonderwel, en de dames hadden wat moeite met de bal over de middellijn krijgen als wij zorgden voor een goeie press. Zo stond het 12-9 aan het einde van het eerste kwart.
Het tweede kwart werd er nog steeds hard gewerkt, door beide teams. Wij waren een beetje ongelukkig in de afwerking, wat verklaart dat er een verschil in punten bestond. Maar het ging zeker niet slecht en met een betere timing na hun inworp, moest onze press ook zeker vruchten kunnen afwerpen. Eloy was niet ontevreden in de rust, ondanks de achterstand.
Het derde kwart echter, ging alles mis. We vonden elkaar niet, en met slechts 2 veldscores kwamen we niet erg ver kwa punten. De Twentse dames hadden duidelijk een 2e adem gevonden in de rust en ze joegen op elke bal en maakten het ons moeilijk om over de middellijn te komen, waar we niet altijd goed uitkwamen. Er waren ook wat onderlinge irritaties en we stonden niet als een team te spelen in het 3e kwart (4-13)
Het laatste kwart ging beduidend beter dan het 3e kwart, maar helaas was dat niet goed genoeg. We speelden weer meer als een team, terwijl de dames van Eurosped een beduidend betere 2e helft speelden en elkaar goed wisten te vinden bij het inside snijden. Linda ging er jammer genoeg uit met 5 fouten, alhoewel het verder een vrij rustige wedstrijd was op foutengebied.
Ik denk zelf dat we het 3e kwart moeten afschaffen. Daar laten we het nog wel eens liggen en daarna, in het 4 kwart, gaat het wel weer. Dus volgende keer eerst de eerste helft gewoon integraal en dan hops, het 4e kwart. En dan winnen 
Cijfers:
Eindstand: 33-52 (12-9, 8-18, 4-13, 9-12)
Topscoorder: Daan (11)
Vrije worpen: 3/8
UITJE NAAR BIDDINGHUIZEN (D1)
Aan de vooravond van de Trajanum borrel, moesten we in ietwat verkleinde samenstelling aantreden tegen Biddinghuizen, de dames van BAS, die volgens hun coach ook niet helemaal in hun gewone doen waren en normaal ook op aanvullende speelsters konden rekenen. Wij misten niet 1 maar 2 centers, Mariole was mee om de bank te versterken, Aafke kon fysiek niet aanwezig, maar we hadden gelukkig wel Jouke terug. De schrijver dezes behoort niet tot de grote dames, maar kon desalniettemin niet aan het spel deelnemen. De sheet heb ik ook al niet kunnen bemachtigen, eerst wel en uiteindelijk niet. Maar ik maak er wel wat van.
Wat er allemaal voorafgaand aan de wedstrijd besproken is, weet ik niet, maar het begon niet al te rooskleurig. We keken vrij snel tegen een 12-4 achterstand aan, en aangezien de zaal uitermate klein is in
Biddinghuizen (de zaal is aan elke kant ongeveer een meter breder dan het basketbalveld), konden we daar niet naast kijken. Het hielp wel voor de motivatie, want op de een of andere manier wisten we dat in de 2e helft van het eerste kwart om te buigen tot een 18-14 achterstand en daar is mee te leven. Die 1 of andere manier was een tijdelijke goeie uitvoering van onze press bij inworp, waar iedereen op de hem toegewezen plek zijn werk prima deed, wat resulteerde in een paar turn-overs waaruit gescoord werd. Het tweede kwart bewandelden we verder op de eerder ingeslagen weg, en puntje voor puntje kropen we dichterbij. BAS liet onze offensieven niet onbeantwoord en wat volgde was een kwart van attractief en snel basketbal van beide kanten. Veel turn-overs en relatief weinig ingrijpen van scheidsrechters, wat op dat moment ook niet echt nodig was. Een loopfoutje hier en een klein foutje daar bleef aan beide zijden onbestraft, maar dat mocht de pret niet drukken. Aan het einde lieten we het hier en daar een beetje liggen in de defensie jammer genoeg, en dat terwijl de tegenstander een beetje moe leek te worden. Dat kwart wonnen we met 15-19, wat betekende dat we met een ‘schone’ lei het 3e kwart zouden ingaan.
Eloy had voor de verandering niet heel veel aan te merken op de eerste helft, want er werd hard gewerkt en goed gecombineerd. Het 3e kwart is soms het kwart der waarheid. De opdracht die Eloy gaf ‘de bal is van ons, dus de eerste score is ook van ons’ werd nochtans (ok, na 43 seconden speeltijd) uitgevoerd aan het begin van het 3e kwart, maar daarna zakte het bij ons een beetje in. Onze prees na inworp liep niet goed meer, terwijl we maar lastig door hun press heen braken als we zelf aanvielen. En als we er doorheen waren, dan liep daarna het nummerke niet zoals dat hoorde. Een beetje een moeizaam kwart was het. Na de openende score, werd er een paar minuten lang helemaal niet gescoord en plots keken we tegen een gat van 9 punten aan, dat we niet meer volledig gedicht kregen. 24-16 werd het.
In het laatste kwart was er wel meer vechtlust, maar dat vertaalde zich niet in alle gevallen in scores dan wel meer balwinst. De dames van BAS echter, die proefden de overwinning al. Een paar gekwetsten
van het 3e kwart konden hun naar niet van weerhouden, zo bleek. Het kwart ging redelijk gelijk op, maar redelijk gelijk kan genoeg zijn bij een voorsprong, niet als we al achter staan. We zagen Nienke met 5 fouten het speelveld verlaten, aan het einde van de 2e helft, die gedomineerd werd door de soms vreemde beslissingen van de scheidsrechters. De wenkbrauwen van Eloy bleven ervan in een constante verwonderde frons staan. Die lichaamsdoorkijkende lenzen van de kleinste ref wilde hij ook wel! Dat was wel zo handig. Vooral in het 3e kwart hadden we daar veel last van. Het werd 18-14.
Uiteindelijk dus verloren met 76-64 (best veel gescoord!) in een wedstrijd die – en dat is makkelijk zeggen vanop de bank – met af en toe wat meer inspanning (en vertrouwen in de vrouw die achter je staat en help gaat geven) en concentratie (om de nummerkes door te lopen) ook wel anders had kunnen aflopen. En met wat meer lengte onder de basket. Dat ook. Ze komen vanzelf een keertje bij ons… Maar een leuke wedstrijd om naar te kijken en HEEL anders dan vorig jaar, toen het verschil tussen beide teams een stuk groter. Dat heet progressie.
Cijfers (uit het niet zo blote hoofd)
Eindstand: 76-64 (18-14, 15-19, 24-16, 18-14)
Topscorers: Linda 20 p (go blondie!, 7/8 vrije worpen), Nienke 13
(enige driepunter van onze kant!, maar ook 5 p’s), Jouke/Letteke 11
Vrije worpen: 11/16
