(Auteur: Jeroen)
…gelukkig hebben we de foto’s nog!
Wat vooraf door de kenners als een zeer lastige wedstrijd werd gezien bleek uiteindelijk een walk, run en fly-over. Op alle fronten overklasten de pupillen van trainer/playing-coach/kapitein Patman en spiritueel leider Sjoerdemans hun tegenstander uit Arnhem. Na 40 minuten redelijk attractief basketball stond de stand 116-52 op het bord. Feiten: het hoogste aantal punten vóór, het minste aantal tegen, de grootste positieve marge, voor het eerst over de 100 punten en de meeste (gemaakte, danwel gemiste) layups in een wedstrijd tot nog toe dit seizoen. Voor de Eagles waren er vooral negatieve hoogtepunten (ook wel dieptepunten genoemd): het hoogste aantal punten tegen, het minste aantal voor en veruit het grootste verlies dit seizoen. Verzachtende omstandigheden waren er voor de gasten uit Arnhem wel aan te voeren; Nijmegen was vrijwel hermetisch afgesloten voor de buitenwereld waardoor vreemdelingen van de andere kant van de Waal pas na veel pijn en moeite de parkeergarage van het Gymnasion konden bereiken. Daarnaast was hun belangrijkste speler (een boomlange veelscorende center) afwezig vanwege ziekte. Wij moesten het echter ook zonder een groot aantal rotsen in de branding (Firat, Koen, Sjoerd, Ruud, Rogier etc. etc.) doen. Daar stond de comeback tegenover van alleskunner Tim Kuijk. Sjongejongejongen, wat hebben wij lang moeten aandringen voordat hij eindelijk zijn stoute schoen weer eens aantrok en in wedstrijdverband zijn kunsten wilde laten zien. Goed dat je eindelijk onder de druk bent bezweken Timbo! Nog trouwens wel een opmerkelijk feitje dat we nu 3 (ex)trainer/coaches Trajanum H1 in onze gelederen hebben. Misschien moeten we pensionado Jasper vd H., pretty boy Wouter J. en huidig eredivisiecoach Michael S. ook maar eens over gaan halen om een weer terug te keren op het oude nest…
Even over naar de wedstrijd (dat nooit een wedstrijd werd) dan maar…Nadat we netjes hadden gewacht tot de Eagles de sporthal hadden bereikt en een warming-up hadden afgewerkt konden we eindelijk aan de wedstrijd beginnen. We vlogen uit de startblokken en de Eagles maakten we al snel vleugellam. Vooral G was enorm geïnspireerd door het feit dat er een topfotograaf langs de lijnen elke wervelende actie vast probeerde te leggen en scoorde er lustig op los. Ook Jiri trok regelmatig aan de scorebel met onder andere een heerlijke coast-to-coast actie en Anne en Michael gooiden er vanaf hun favoriete spots achter de driepuntslijn hun balletjes in. Zo bouwden we gestaag aan een aardige voorsprong die in het tweede kwart alleen maar werd verder werd uitgebreid. Het werd een lekkere layup oefening voor vooral G., vaak via de backdoor vanuit de setplay, op andere momenten door middel van een lange pass vanaf eigen helft in de fast-break. Kortom, de aanval bleef lekker lopen, de balletjes vielen goed en verdedigend zat het goed op slot. De Eagles konden af en toe via wat toverballen scoren omdat bij ons de concentratie wat verslapte. Iedereen kreeg meer dan genoeg speeltijd zonder echt heel erg moe te worden.
Via een voorsprong van een punt of 25 bij rust liepen we in het derde kwart verder uit naar 40 aan het einde van de derde periode. De ietwat snotterige Eloy was niet te beroerd om na een steal zijn 2e dunk van het seizoen door de ring te smijten en de nogal krakkemikkerige Jeroen gooide er achteloos (helaas vlak na de buzzer van het einde van het derde kwart) achterstevoren een driepunter in. Het 100e punt werd al vroeg in het vierde kwart gescoord, waarna we de teugels een beetje lieten vieren en dus uiteindelijk op 116 uitkwamen. De exacte statistieken heb ik weer niet tot mijn beschikking, maar ik schat dat Gerard een punt of 48, Anne om en nabij 23 assists, Eloy 6 fouten, 12 charges en 1 dunk en Tim 2 gemiste buzzer beaters achter hun naam hadden staan. Maar zeg nou zelf, who cares?
Zo werkten we op deze zaterdagmiddag onverwachts lekker aan ons doelsaldo, maar uiteindelijk zijn het gewoon 2 punten in de pocket. Aan de doelstelling veranderd verder niks. One down, five to go… Allereerst aanstaande zaterdagavond op bezoek bij WSV in Apeldoorn, ook weer (in potentie) een lastige tegenstander met veel ervaring, nog meer kilo’s…en niet te vergeten oud-Trajanum speler Anton B. We houden u op de hoogte!
